Akiwa na miaka 11, Irene Emmanuel Tipe ana ndoto ya kuwa daktari. Ndoto hii inachochewa na babu yake ambaye ni daktari, lakini safari yake ya kuifikia inajengwa pia na msaada na hamasa anayoipata kutoka kwa wazazi na walimu wake.
Katika Shule ya Msingi Kiterini, iliyopo Halmashauri ya Wilaya ya Moshi, tunakutana na Irene Emmanuel Tipe, mwanafunzi wa darasa la sita mwenye ndoto kubwa ya kuwa daktari siku moja.
Kwa Irene, ndoto hii ina mtu wa pekee aliyeichochea: babu yake, ambaye ni daktari. Anapomwona babu yake akitumia taaluma yake kuwahudumia na kuwasaidia watu, Irene naye anapata hamasa ya kufuata nyayo zake. Anatamani siku moja aweze kutumia maarifa na ujuzi wake kuokoa maisha na kugusa maisha ya wengine.
Hata hivyo, safari ya Irene kuelekea kutimiza ndoto yake haijajengwa na hamasa ya babu yake pekee. Wazazi wake na walimu wake pia wana nafasi muhimu katika kumtia moyo na kumsaidia kuendelea na safari yake ya elimu.
Akielezea namna walimu wake wanavyomsaidia kuelekea kwenye ndoto yake, Irene anasema:
“Walimu wangu wananisaidia kuifikia ndoto yangu kwa kunifundisha na kunisihi nisome kwa bidii.”
Msaada huo hauishii shuleni. Irene anasema baada ya kuwaeleza wazazi wake kuhusu ndoto yake ya kuwa daktari, wameendelea kumhimiza asome kwa bidii ili aweze kuitimiza. Aidha, anaitambua shule yake kwa kumpa nafasi na mazingira mazuri ya kujifunzia.
Mazingira haya yanamjengea Irene msingi muhimu wa kuendelea kujifunza, kukuza uwezo wake na kujiandaa kwa maisha anayoyatamani.
Simulizi ya Irene inatukumbusha kuwa ndoto za watoto hukua vizuri zaidi pale zinapopata watu wanaozisikiliza, kuzithamini na kuzisaidia.
Mtoto ana wajibu wa kujifunza kwa bidii na kujituma. Lakini wajibu wa kumwezesha haupaswi kuachiwa mtoto peke yake. Wazazi wana nafasi ya kumtia moyo na kumsaidia, walimu wana wajibu wa kumfundisha na kumwongoza, na shule pamoja na mfumo wa elimu vinapaswa kuhakikisha kuwa kila mtoto anapata mazingira bora, maarifa na fursa zinazomwezesha kukuza uwezo wake.
Hata hivyo, simulizi ya Irene inatualika kutafakari zaidi ya mazingira yake binafsi.
Je, kila mtoto nchini Tanzania anapata msaada na mazingira yanayomwezesha kuamini katika ndoto zake na kufanya kazi kuelekea kuzitimiza?
Kuna watoto wengi wenye ndoto za kuwa madaktari, walimu, wahandisi, wanasayansi na viongozi wa kesho. Hata hivyo, si wote wanaopata hamasa, msaada na mazingira bora ya kujifunzia kama anayoyaelezea Irene. Baadhi wanakabiliwa na changamoto zinazoweza kudhoofisha ari yao ya kujifunza na kuwafanya washindwe kutumia kikamilifu uwezo wao.
Kwa hiyo, tunapoutambua mchango wa babu yake Irene, wazazi wake na walimu wa Shule ya Msingi Kiterini, tunapaswa pia kutambua wajibu wetu mpana kama jamii: kuhakikisha kuwa kila mtoto, bila kujali mazingira ya familia yake au shule anayosoma, anapata fursa sawa ya kupata elimu bora na kukuza uwezo wake.
Leo Irene ana miaka 11 na ana ndoto ya kuwa daktari. Bado ana safari ndefu ya elimu mbele yake. Lakini kila somo analojifunza, kila hamasa anayopata kutoka kwa familia yake na kila mwongozo anaoupata kutoka kwa walimu wake vinachangia kujenga msingi wa safari hiyo.
Ndoto ya Irene ni yake, lakini jukumu la kuhakikisha anapata fursa ya kuitimiza ni letu sote. Kwa sababu kila mtoto ana ndoto inayostahili kupewa nafasi ya kukua.